•  

Γιατί δεν "πείθει" η γυμναστική την Πολιτεία;

Η Ελληνική Γυμναστική μπορεί. H πολιτεία τελικά θέλει; Του Αντώνη Κεραμιδά:

Διαβάζουμε από το site της ΕΓΟ για την έντονη απογοήτευση που εξέφρασε ο πρόεδρος της Ε.Γ.Ο. Θανάσης Βασιλειάδης, στο άκουσμα του ύψους της ετήσιας επιχορήγησης της Γ.Γ.Α. για το 2017, η οποία δεν θα είναι ανάλογη των τεράστιων και πολύπλευρων επιτυχιών της Ομοσπονδίας, ούτε αρκετή για να καλύψει τις ανάγκες της.

Σε πρόσφατό μου άρθρο είχα καταδείξει το εφησυχασμό του γυμναστικού κόσμου μπροστά στην έμπνευση - πρωτοβουλία - καινοτομία του προέδρου της Ε.Ο.Ε., κου Καπράλου, «Υιοθετείστε έναν αθλητή...», γράφοντας μεταξύ άλλων:

«Εννοείται πως η κάθε βοήθεια προς κάθε αθλητή και αθλήτρια από οποιονδήποτε επιχειρηματία είναι πολύτιμη και σημαντική, αλλά πίσω από αυτήν την βοήθεια κρύβεται και μια νέα «πολιτική λογική» που ως στόχο έχει τον σταδιακό οικονομικό απογαλακτισμό του ερασιτεχνικού αθλητισμού από το ίδιο το κράτος. Η κάθε χορηγία δεν είναι δυνατόν να αντικαταστήσει την οφειλόμενη συνεισφορά της πολιτείας στα παιδιά που γυμνάζονται. Δεν μπορεί η πολιτεία να επαναπαύεται στην επιχειρηματική παρέμβαση για την δήθεν ανάπτυξη του αθλητισμού μέσω των επιχειρήσεων».

Από τη στιγμή δηλαδή που καλύπτουν οικονομικά τους πρωτοκλασάτους αθλητές μέσω των χορηγιών, (καλύπτοντας και την πολιτική προοπτική νέων φωτογραφιών και βραβεύσεων μαζί τους) η πολιτεία, ουδόλως θα ενδιαφερθεί για τα εκατοντάδες παιδάκια (και τους αγώνες τους) που γυμνάζονται σε δύσκολες συνθήκες μέσα σε σωματεία που «φυτοζωούν» και τα οποία («φυσικά») δεν αποτελούν πηγή «κέρδους» για την ανάδειξη της εικόνας του κάθε καιροσκόπου «πολιτικού». Για τους έχοντες γνώση, η ανάπτυξη του σωματειακού πρωταθλητισμού απαιτεί πολύ χρόνο (χρόνια), τόσο όμως, που δεν αποτελεί πηγή "πολιτικής επένδυσης", διότι ο κάθε πολιτικός αποσκοπεί στο βρχυπρόσθεμο κέρδος που μπορεί να έχει από έναν έτοιμο προς διάκριση αθλητη, (για όσο βρίσκεται στην εξουσία και επιθυμεί να διατηρηθεί), Πραγματικά, δεν αντιλαμβάνομαι την έκπληξη του προέδρου της ΕΓΟ γι΄αυτήν την εξέλιξη. Πάντα έτσι ήταν τα πράγματα ακόμη από την εποχή που ήμουν αθλητής αλλά και μάχιμος προπονητής. Απλά τότε δεν υπήρχαν χορηγίες που θα "μαλάκωναν" τις διαμαρτυρίες.

Δυστυχώς όπως έχω ξαναγράψει, το άθλημα της γυμναστικής δεν μπορεί να ευδοκιμήσει σε μια δυτική κοινωνία εάν αυτή προηγουμένως δεν έχει τις βάσεις να το στηρίξει πρώτα σε επίπεδο κουλτούρας και στην συνέχεια σε οικονομικό επίπεδο. Η αγάπη για τον πρωταθλητισμό στα πλαίσια της καθημερινής καταπόνησης σε ένα περιβάλλον γενικής αβεβαιότητας έχει και τα όριά της τα οποία πολλές φορές υπερβαίνονται από τους πρωταγωνιστές της εθνικής μας ομάδας αλλά και από τα νεότερα παιδιά των σωματείων.

Οι ανυπέρβλητες δυσκολίες των παιδιών αυτών, δεν φαίνεται να πείθουν αυτούς που κρατούν το «τιμόνι» του αθλητισμού σε πολιτικό επίπεδο και ούτε ασφαλώς τους απασχολεί αν η γυμναστική τελικά καταστεί «είδος» προς εξαφάνιση. Προφανώς, επιθυμούν ο «...αθλητισμός» τους να περιοριστεί στις ποδοσφαιρικές και άλλες ανώνυμες «αθλητικές» εταιρίες από τις οποίες έλκουν και τροφοδοτούν τις δεξαμενές ψήφων μέσω των οπαδών - "φιλάθλων" τους. Η ΕΡΤ, (η δημόσια τηλεόραση δηλαδή) που πληρώνουμε οι ίδιοι, πάλι ποδοσφαιρικές εταιρίες επιλέγει στον πρόγραμμά της, σαν να μην άλλαξε τίποτε, σαν να μη πήγε ποτέ ο Πετρούνιας στο Ρίο, σαν να μη κατάκτησε ποτέ Ολυμπιακό μετάλλιο και σαν να μη ρίξαμε ποτέ δάκρια χαράς. Αν ήθελαν λοιπόν η γυμναστική να τοποθετηθεί στο βάθρο των πραγματικών νικητών της χώρας μας σε όλα τα επίπεδα θα είχε γίνει εδώ και καιρό και δεν περιμέναμε την επιχορήγηση η οποία απλά επισφραγίζει την υποτιμιτική αξιολόγηση και την αδιάφορη πολιτική βούλησή τους. Αν ήθελαν η γυμναστική να βαδίσει με αξιοπρέπεια και σύμφωνα με αυτό που η επιστήμη του αθλήματος επιτάσσει, τότε όφειλαν να το κάνουν δίχως την παραμικρή έκπτωση, διότι στην γυμναστική οι εκπτώσεις και οι πολιτικοί στρουθοκαμηλισμοί επιφέρουν ανεπανόρθωτα πλήγματα στην πρόοδο και ανάπτυξή της, με ότι αυτό συνεπάγεται για την υγεία (σωματική ψυχική) του αθλητικού δυναμικού σε εθνικό και σωματειακό επίπεδο.

Τέρμα πλέον με τις υποκριτικές τελετές των δήθεν βραβεύσεων των αθλητών μας που στην ουσία αποτελούν ευκαιριακό σκαλοπάτι βελτίωσης της εικόνας του κάθε πολιτικού, της κάθε κυβέρνησης. Οι τυπικές και στην ουσία ψεύτικες υποσχέσεις για βραχυπρόθεσμες λύσεις απέναντι σε σοβαρά και πάγια προβλήματα υπό την μορφή «αντίδωρου» προς το άθλημα της γυμναστικής, δεν πείθουν κανέναν πλέον. Το παρελθόν, έχει διδάξει πως, και οι παλαιότερες μεγάλες και ένδοξες επιτυχίες των αθλητών μας (παγκόσμιες ολυμπιακές) αντιμετωπίστηκαν καιροσκοπικά από τις εκάστοτε κυβερνητικές διοικήσεις του αθλητισμού με αποτέλεσμα η γυμναστική να παλεύει συνεχώς να ορθοποδεί μόνη της βασιζόμενη στην αγάπη και το μεράκι των αθλητών/τριών, των προπονητών/ριών και τις υπεράνθρωπες προσπάθειες των γονιών. Η αγάπη όμως, το μεράκι και ο εθελοντικός αλτρουισμός δεν αποτελούν «εφαλτήριο» προόδου αλλά απλή «βάση». Η «ώθηση» και το «άλμα» (οφείλεται να) δίνεται από την πολιτεία για να υπάρχει υγιής συνέχεια και εξέλιξη του αθλήματος ώστε να ξαναγευτούμε κάποια στιγμή νέες ολυμπιακές νίκες.

Πέρα από τις "πολύπλευρες επιτυχίες της Ομοσπονδίας" που αναφέρει ο Πρόεδρος Βασιλειάδης και τις λογικές οικονομικές διεκδικήσεις του, υπάρχουν τα πάγια προβλήματα της γυμναστικής οργανωτικού χαρακτήρα, των οποίων η λύση δεν απαιτεί και δεν προϋποθέτει πάντα κρατική οικονομική βοήθεια.  Τέλος, ο "Νέος Ολυμπιακός κύκλος" που επίσης αναφέρεται, "απαιτεί' και νέες γνώσεις εναρμονισμένες σε μια μοντέρνα γυμναστική, όπως την βλέπουμε να ευδοκιμεί σε σύγχρονες δυτικές χώρες! Περισσότερα για το θέμα, σε μελλοντικό άρθρο!


  • Αντώνης Κεραμιδάς
  • O Αντώνης Κεραμιδάς είναι φωτογράφος χορού και γυμναστικής, πρώην αθλητής και ομοσπονδιακός προπονητής Ενόργανης Γυμναστικής ανδρών, εκπαιδευτικός Φυσικής Αγωγής και κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος στη Διοίκηση Επιχειρήσεων (ΜΒΑ). Αρθρογραφεί και σχολιάζει πάνω σε θέματα που άπτονται της εξέλιξης της Γυμναστικής σε τεχνικό και διοικητικό επίπεδο.

Συμπληρώστε να λαμβάνετε News letter